Logo  Driftking

Driftking goes D1GP (deel 3)

 
Zondag;
‘S morgens vroeg weer naar Fuji Speedway, nu stonden er enorme rijen te wachten voor de ingang!
 
Om 8 was er al een vrije training van een uur maar nog steeds geen banden! Door de monteurs werd er een beetje onnozel de schouders opgehaald als we keken naar de enorme stapel nieuwe banden in de hoek van de pitsbox; deze waren namelijk voor Mr Ueno. Als die nog opgemaakt moesten worden had-ie zowat een week nodig! Dus Paul en Robbie naar de box van Team Orange, want dat zijn oude bekenden van Paul na zijn eerdere trip naar Ebisu. Die had er ruim voldoende Yokohama’s staan en ook nog in de goede maat. Daar 4 gebruikte banden van Mr Kumakubo gekregen.
 
Terug in de pitsbox bij team Ueno werd deze actie niet echt enthousiast ontvangen……in de Japanse cultuur betekend dit namelijk gezichtsverlies voor Mr Ueno. Anyway, de training begon en Paul en Robbie hadden banden.
Mike kwam al snel binnen met een scheef achterwiel; fuseekogel los in de draagarm. Kort daarna was Robbie aan de beurt; slippende koppeling, die ook niet lekker vrijkwam. Waarschijnlijk iets teveel de koppeling misbruikt.
Paul kwam na een paar ronden ook binnen voor een setje verse (Team Orange)-banden maar verder ging het lekker. Deze training duurde 40 minuten en dus kon hij lekker doorknallen.Toch was-ie niet echt tevreden; te weinig consistent, regelmatig niet helemaal de goede lijn te pakken. Gelukkig inmiddels wel zoveel controle dat-ie niet meer spinde en de auto deed het verder oke.
 
Hierna was het tijd voor de openings-ceremonie; alle rijders in een busje naar de jury-stand en daar stuk voor stuk voorgesteld worden.
Elf uur begon de kwalificatie; in 2 groepen, van achteren naar voor. Dus mocht Mike als eerste, daarna Robbie en dan Paul. Het banden opwarmen heeft niet echt zin vanwege de wachttijd aan de startlijn en je mag maar 2 runs maken.
Paul zette 2 nette runs neer, maar niet op het niveau van de toppers.
Helaas geen top-16 plaats voor de rijders van Team Ueno.Overall gezien waren het hoofdzakelijk de auto’s met serieus vermogen die wel top-16 haalden. Naderhand ook nog even met Kumakubo van team Orange staan praten, ook hij verzuchtte dat er tegenwoordig wel erg veel auto’s op NOS rijden.
 
Na de lunchbreak een pitwalk van anderhalf uur voor het publiek. Paul is op zichzelf al een attractie door zijn lengte! Kleine kinderen zijn vaak bang voor hem en verder wil iedereen naast hem staan op de foto.
 
Nu was het tijd voor de twin-battles. An sich is Fuji wel een stoer circuit vanwege de snelheid maar voor de twinbattles is het minder spectaculair omdat de auto niet echt heel dicht op elkaar zitten gedurende het gehele parcours.Verder geen opvallende zaken zoals crashes of mooie battles, vooral veel technische uitvallers; Hibino met de AE86 (diff kapot, wat wil je met >300 pk op Nos) en Daigo Saito blies ff de koppakking eruit (>1000 pk ook op Nos). Ken Nomura had geen 4e versnelling meer, dus moest regelmatig een battle over omdat hij bij de startzone ff inhield (hij moest nu 2 keer schakelen omdat-ie van 3 naar 5 moest, ook sequentiële bak) Zowiezo rijden haast alle toppers met een sequentiele bak, en zijn de problemen niet van de lucht. Meest spectaculaire rijder was Suenaga met de Mazda RX7, hij werd uiteindelijk 3e. achter Ken Nomura en Imamura.
 
Hierna kwam de prijsuitreiking en daarna was het pitsbox opruimen en terug naar het hotel in Tokyo. Daar nog met Team Vertex uit eten en natuurlijk lachen met de trucs van Robbie. Ook nog even in de karaoke-bar geweest maar morgen weer vroeg op om naar het vliegveld te gaan.
 
Al met al een mooie ervaring voor Paul hoewel er op D1GP-niveau nog geen potten te breken zijn. Fuji Speedway is ook niet bepaald een circuit voor beginners, dan is Odaiba een betere keuze. Ook rijdt de eigen BMW-Touring een stuk lekkerder dan een rental-Toyota.
 
De tv-uitzending zal plaatsvinden in september op SpeedChannel, exacte datum en tijd volgt nog. Het volgende Japan-avontuur zal de Autumn-Matsuri zijn op Ebisu.

ga terug

Bestel direct!

De Driftking hoodie